آزمایش خون MS یکی از روش های کمکی در روند تشخیص بیماری مالتیپل اسکلروزیس است. این آزمایش به طور مستقیم وجود بیماری را نشان نمی دهد، اما به پزشکان کمک می کند تا سایر بیماری هایی را که علائمی مشابه ام اس دارند، شناسایی یا رد کنند. با بررسی ترکیبات خونی مانند آنتی بادی ها، ویتامین B12 و نشانگرهای التهابی، می توان اطلاعات ارزشمندی درباره وضعیت سیستم ایمنی و عملکرد بدن به دست آورد. انجام این آزمایش در کنار روش هایی مانند MRI و بررسی مایع نخاعی به تشخیص دقیق تر و شروع درمان مناسب برای بیمار کمک می کند.
آزمایش های خون اغلب اولین مرحله از آزمایش ها برای ارزیابی علائم ام اس هستند. این آزمایش ها نمی توانند تشخیص قطعی ام اس را بدهند، اما می توانند به رد سایر بیماری ها یا اشاره به یک تشخیص احتمالی کمک کنند.
ام اس (MS) یک بیماری مزمن سیستم عصبی مرکزی است که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه به میلین – پوشش محافظ رشته های عصبی – حمله می کند. این التهاب علاوه بر آسیب به میلین، می تواند سلول های تولید کننده میلین و خود فیبرهای عصبی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
علائم ام اس از فردی به فرد دیگر متفاوت است. مشکلات بینایی، تعادل، هماهنگی حرکتی و خستگی از شایع ترین علائم آن هستند.
آزمایش های خون، به رد یا تأیید سایر بیماری هایی که علائم مشابه ام اس دارند کمک می کنند. اغلب آزمایش های دیگر مانند MRI، نمونه گیری مایع نخاعی یا آزمون های پتانسیل برانگیخته نیز بخشی از روند تشخیص هستند.
این مقاله نگاهی دقیق تر به نحوه استفاده از آزمایش های خون برای کمک به تشخیص ام اس دارد.
مطلب پیشنهادی: آزمایش خون پرولاکتین
مقدمه ای بر تشخیص ام اس
افرادی که اضافه وزن دارند، احتمال بیشتری برای ابتلا به ام اس دارند و افرادی که مبتلا به ام اس هستند و اضافه وزن دارند، معمولاً بیماری فعال تری دارند و روند پیشرفت بیماری در آن ها سریع تر است.
رژیم غذایی مدیترانه ای محافظ اعصاب است، این رژیم سرشار از ماهی، سبزیجات و مغزها و کمتر گوشت قرمز است.
بیماران مبتلا به ام اس گاهی دچار تشدید موقتی علائم در اثر گرما یا ورزش شدید می شوند. نکته مهم این است که گرما باعث حمله یا عود ام اس نمی شود و خطرناک نیست. اگر این اتفاق بیفتد، آسیبی دائمی به بدن وارد نمی شود. ورزش به شدت توصیه می شود و محافظت کننده ی مغز و نخاع است.
مطلب پیشنهادی: آزمایش خون پلاکت
دانشمندان هنوز نمی دانند کدام سلول های بنیادی برای ام اس مفید هستند، از چه مسیری باید تجویز شوند، دوز مناسب چیست یا با چه فواصلی باید داده شوند. بنابراین در حال حاضر درمان های سلول بنیادی خارج از مطالعات بالینی توصیه نمی شوند.
اختلال طیف نورومیلیت اپتیکا (NMOSD) و اختلال مرتبط با MOG می توانند ویژگی هایی مشابه ام اس داشته باشند. این اختلالات در افراد با قومیت آسیایی یا آفریقایی-آمریکایی شایع تر هستند و پزشک ممکن است آزمایش خون برای رد این اختلالات توصیه کند.
اولین دارویی که توسط FDA برای درمان ام اس تأیید شد، در سال ۱۹۹۳ بود. از آن زمان بیش از ۲۰ دارو برای درمان ام اس در دسترس قرار گرفته اند و قدرت این داروها به مرور زمان افزایش یافته است، به طوری که اکنون می توان تقریباً مولفه التهابی بیماری را به طور کامل کنترل کرد. این امر بدون مشارکت بیماران در مطالعات تحقیقاتی ممکن نبود. انواع مختلفی از مطالعات تحقیقاتی وجود دارد، نه فقط آزمایش های دارویی، بلکه مطالعات مشاهده ای نیز، که همگی باعث افزایش درک ما از بیماری و امید به درمان های بهتر برای ام اس می شوند.
یک مرکز جامع ام اس بهترین مکان برای مدیریت بیماری است و معمولاً شامل پزشکان متخصص ام اس، نورولوژیست ها، همچنین اورولوژیست ها، فیزیاتریست ها یا ارائه دهندگان طب فیزیکی و توان بخشی، روان شناسان و بسیاری دیگر است. مشارکت این تیم و نیازهای خاص بیمار به مرور زمان نتایج درمانی را بهبود می بخشد.
برای ام اس، هیچ آزمایش خاصی وجود ندارد. تشخیص این بیماری بر اساس ترکیبی از سابقه پزشکی، معاینه جسمی، MRI و نتایج نمونه گیری از مایع نخاعی (Spinal Tap) انجام می شود.
مطلب پیشنهادی: آزمایش خون آپاندیس
تشخیص ام اس همچنین شامل رد سایر بیماری ها که ممکن است علائم مشابه ایجاد کنند، است. این فرایند به عنوان تشخیص افتراقی، شناخته می شود.
آزمایش های تشخیص ام اس (MS)
- MRI: که می تواند مناطق آسیب دیده در مغز و نخاع ناشی از ام اس را نشان دهد. این مناطق به عنوان ضایعات شناخته می شوند. گاهی از ماده کنتراستو از طریق ورید استفاده می شود تا ضایعات فعال که نشان دهنده فعالیت بیماری هستند، بهتر دیده شوند.
- نمونه گیری از مایع نخاعی (Lumbar Puncture): که به آن Spinal Tap نیز گفته می شود، در این روش نمونه ای کوچک از مایع مغزی-نخاعی از کانال نخاعی گرفته می شود تا در آزمایشگاه بررسی شود. این نمونه می تواند تغییرات آنتی بادی های مرتبط با ام اس را نشان دهد. نمونه گیری نخاعی همچنین می تواند عفونت ها و سایر بیماری هایی که علائم مشابه ام اس دارند را رد کند. آزمایشی که Kappa Free Light Chains را بررسی می کند، ممکن است سریع تر و کم هزینه تر از آزمایش های قدیمی مایع نخاعی برای ام اس باشد.
- تصویربرداری اپتیکال کوهرنس توموگرافی (OCT): این روش با استفاده از موج های نور، تصاویر دقیقی از چشم تولید می کند. در ام اس، شرایطی به نام Optic Neuritis باعث تغییراتی در شبکیه چشم می شود. OCT می تواند ضخامت شبکیه را اندازه گیری کرده و آسیب به فیبرهای عصبی شبکیه را نشان دهد.
- آزمایش های پتانسیل برانگیخته (Evoked Potential Tests): این آزمایش ها سیگنال های الکتریکی سیستم عصبی را در پاسخ به محرک ها ثبت می کنند. ممکن است از محرک های بینایی یا الکتریکی استفاده شود. در این آزمایش ها، شما یک الگوی بصری متحرک را مشاهده می کنید و شوک های کوتاه الکتریکی به اعصاب پاها یا بازوها اعمال می شود. الکترودها سرعت انتقال اطلاعات در مسیرهای عصبی شما را اندازه گیری می کنند.
- آزمایش خون MS: این آزمایش ها می توانند سایر بیماری هایی که علائم مشابه ام اس دارند را رد کنند. همچنین آزمایش هایی برای بررسی بیومارکرهای خاص مرتبط با ام اس در حال توسعه هستند که می توانند در تشخیص بیماری کمک کنند.
- آزمایش های نوروسایکولوژیک (Neuropsychological Testing): این آزمایش ها عملکرد مغز شما را بررسی می کنند. آزمایش شامل ارزیابی تفکر، حافظه، زبان و مهارت های اجتماعی است و همچنین شخصیت و حالت روحی شما را بررسی می کند. این آزمایش ها توسط یک روانشناس متخصص به نام نوروسایکولوژیست انجام می شوند. آزمایش های نوروسایکولوژیک در ام اس اهمیت دارند زیرا اکثر افراد مبتلا به ام اس دچار اختلالات شناختی هستند. این اختلالات می تواند شامل کاهش حافظه، مشکلات زبان و مهارت های فکری باشد که بر فعالیت های روزمره تأثیر می گذارد. پزشک ممکن است آزمایش پایه ای را بلافاصله پس از تشخیص انجام دهد و سپس طی زمان، آزمایش های مجدد برای پیگیری تغییرات انجام شود.
در اکثر افراد مبتلا به ام اس عود کننده-بهبود یابنده (Relapsing-Remitting MS)، تشخیص نسبتاً ساده است. تشخیص بر اساس الگوی علائم مرتبط با ام اس و تأیید آن توسط نتایج آزمایش ها انجام می شود.
مطلب پیشنهادی: آزمایش خون بیلی روبین
تشخیص ام اس در افرادی که علائم غیر معمول یا بیماری پیشرونده دارند، سخت تر است و ممکن است آزمایش های اضافی نیاز باشد.
MRI مغز، اغلب برای کمک به تشخیص ام اس استفاده می شود.
آزمایش خون MS، چه اطلاعاتی می تواند ارائه دهد؟
یکی از دلایل اصلی این که پزشکان هنگام تشخیص ام اس با آزمایش خون شروع می کنند، یافتن علت علائم مشاهده شده است.
علائم اولیه ام اس — مانند مشکلات بینایی، ضعف عضلانی یا بی حسی و سوزن سوزن شدن — می توانند مبهم باشند و احتمالاً به چندین بیماری مختلف اشاره کنند، از جمله:
- کم خونی (Anemia)
- بیماری تیروئید (Thyroid disease)
- رادیکولوپاتی گردنی (Cervical radiculopathy)
- فیبرومیالژیا (Fibromyalgia)
- واسکولیت (Vasculitis)
- مننژیت (Meningitis)
- سکته مغزی (Stroke)
شمارش کامل خون (CBC) می تواند به کم خونی (کاهش تعداد گلبول های قرمز)، واسکولیت (افزایش تعداد گلبول های سفید) و عفونت (الگوی خاصی از افزایش گلبول های سفید) اشاره کند. این معمولاً اولین هدف آزمایش خون، برای افرادی است که علائم ام اس دارند.
علاوه بر این، آزمایش سطح هورمون های تیروئید نیز ممکن است بخشی از فرآیند تشخیص علائم ام اس باشد.
مطلب پیشنهادی: آزمایش خون پروستات
بیماری هایی که ممکن است علائمی مشابه ام اس ایجاد کنند
بیماری هایی که علائم مشابه ام اس دارند شامل موارد زیر هستند:
- بیماری لایم (Lyme Disease): بیماری لایم می تواند باعث سوزن سوزن شدن یا بی حسی در بازوها، دست ها و پاها شود. این علائم همچنین در ام اس شایع هستند. اگر چه این آزمایش ها ۱۰۰٪ دقیق نیستند، آزمایش های خون ELISA و وسترن بلات (Western Blot) می توانند وجود عفونت لایم در خون را تشخیص دهند.
- لوپوس (Lupus): طبق تایید مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC)، لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) رایج ترین نوع لوپوس است. این یک بیماری خود ایمنی التهابی است که می تواند سیستم عصبی مرکزی (CNS) را تحت تأثیر قرار دهد و باعث بی حسی، سوزن سوزن شدن، خستگی و مشکلات بینایی شود. آزمایش خون مثبت برای آنتی بادی های ضد هسته ای و سایر آنتی بادی ها ممکن است نشان دهنده لوپوس یا یک بیماری خود ایمنی دیگر باشد، اما ام اس را تأیید نمی کند.
- بیماری دوییک (Devic Disease): نورو میلایت اپتیکا (Neuromyelitis Optica)، که به نام بیماری دوییک شناخته می شود، یک اختلال نادر ایمنی تخریب کننده میلین در سیستم عصبی مرکزی (CNS) است که برخی ویژگی های آن مشابه ام اس است. با این حال، این بیماری باعث تخریب میلین در نخاع و عصب بینایی می شود و مغز را تحت تأثیر قرار نمی دهد. این دو بیماری علائم مشترک زیادی دارند، مانند تاری یا از دست دادن بینایی، ضعف، بی حسی، مشکلات مثانه و اسپاستیسیتی. آزمایشی به نام آزمایش خون NMO-IgG در افراد مبتلا به ام اس منفی است، اما در ۷۰٪ افراد مبتلا به بیماری دوییک مثبت می باشد.
مطلب پیشنهادی: آزمایش خون لاکتوز
کمبود ویتامین ها که ممکن است علائمی مشابه ام اس ایجاد کنند
برخی کمبودهای ویتامینی نیز می توانند علائم مشابه ام اس ایجاد کنند، از جمله:
- کمبود ویتامین B12: تخریب میلین که در هر دو وضعیت کمبود B12 و ام اس شایع است، به آسیب به پوشش محافظ اطراف فیبرهای عصبی در سیستم عصبی مرکزی گفته می شود. علائم کمبود ویتامین B12 شامل بی حسی و سوزن سوزن شدن دست ها و پاها، ضعف و خستگی است.
- میلوپاتی ناشی از کمبود مس: این وضعیت ناشی از کمبود مس است که منجر به آسیب یا اختلال در نخاع می شود. پزشکان این بیماری را بر اساس آزمایش خون برای اندازه گیری سطح مس و پروتئین های حامل مس در خون تشخیص می دهند. این بیماری نیز می تواند علائم مشابه ام اس ایجاد کند.
کمبود ویتامین D علائم مشابه ام اس ایجاد نمیکند، اما می تواند خطر ابتلا به ام اس را افزایش دهد. در واقع، افراد مبتلا به ام اس اغلب کمبود ویتامین D دارند.
یک فرد حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد ویتامین D خود را از طریق قرار گرفتن در معرض نور خورشید و بقیه را از غذا دریافت می کند. منابع غذایی حاوی ویتامین D عمدتاً شامل:
- ماهی های چرب مانند سالمون یا ساردین
- جگر گاو
- پنیر
- غذاهای غنی شده با ویتامین D مانند شیر
آزمایش خون می تواند نشان دهد که آیا فرد کمبود ویتامین D دارد یا خیر. مطالعات نشان داده اند که حفظ سطح سالم ویتامین D می تواند به کاهش خطر ابتلا به ام اس کمک کند.
برای افرادی که قبلاً به ام اس مبتلا هستند، افزایش مصرف ویتامین D ممکن است به کند کردن پیشرفت بیماری کمک کند. با این حال، تحقیقات در این زمینه هنوز قطعی نیست.
مطلب پیشنهادی: آمادگی ها و آزمایش خون قبل از عمل چشم لازک و آب مروارید
پزشکان چگونه تشخیص ام اس را تأیید می کنند؟
به طور کلی، یک سری آزمایش ها لازم است تا سایر بیماری های احتمالی رد شوند و معیارهای تشخیص ام اس برآورده شود.
علاوه بر جمع آوری سابقه علائم و آزمایش های خون، پزشک شما ممکن است آزمایش های زیر را نیز سفارش دهد.
تصویربرداری MRI
MRI، بی درد و غیر تهاجمی است و می تواند تصاویر دقیقی از مغز و نخاع ارائه دهد.
انجام MRI با و بدون ماده حاجب می تواند تغییرات مغز و نخاع مانند سکته، خونریزی یا تخریب میلین را شناسایی کند. تصاویر می توانند نشان دهند که ضایعات تخریب کننده میلین، قدیمی، جدید یا فعال هستند. علاوه بر تشخیص، MRI می تواند به پایش پیشرفت بیماری نیز کمک کند.
نمونه گیری مایع نخاعی (Spinal Tap)
اگر چه این نمونه گیری نمی تواند ام اس را رد یا تأیید کند، اما می تواند به فرآیند تشخیص کمک کند. مایع نخاعی از طریق سوزن وارد شده بین استخوان های پایین ستون فقرات، گرفته می شود.
در افراد مبتلا به ام اس، مایع نخاعی گاهی حاوی سطوح بالاتر آنتی بادی IgG یا پروتئین هایی به نام باندهای الیگوکلونال است که ممکن است توسط برخی بیماری های دیگر نیز ایجاد شوند. حدود ۵ تا ۱۰ درصد افراد مبتلا به ام اس هیچ اختلالی در مایع نخاعی ندارند.
مطلب پیشنهادی: آزمایش خون برای ریزش مو
آزمایش های پتانسیل برانگیخته (Evoked Potential Tests)
آزمایش پتانسیل بینایی برانگیخت، شامل نگاه کردن به صفحه ای با الگوی شطرنجی متناوب است.
این آزمایش نشان می دهد که فعالیت الکتریکی مغز چگونه به محرک های خارجی مانند بینایی یا صدا پاسخ می دهد و آیا اختلالی در مسیرهای عصبی بینایی وجود دارد یا خیر.
انواع مختلفی از آزمایش های پتانسیل برانگیخته وجود دارد، اما آزمایش پتانسیل بینایی برانگیخته متداول ترین روش برای ارزیابی ام اس است.
معاینه چشم
برای بسیاری از افراد، مشکلات بینایی ممکن است اولین نشانه های ام اس باشند. این مشکل معمولاً به شکل نوریت اپتیک (التهاب عصب بینایی) بروز می کند که می تواند باعث تاری دید، کمرنگ شدن رنگ ها، درد چشم ها، نقاط کور و کاهش حساسیت به کنتراست شود.
مطلب پیشنهادی: آزمایش خون یائسگی: انواع، علائم و درمان
سایر مشکلات مرتبط با ام اس شامل دو بینی و حرکات غیر ارادی چشم است. هر کسی که این نوع علائم را تجربه می کند، باید به پزشک مراجعه کند. اگر پزشک مشکوک باشد که علت می تواند ام اس باشد، ممکن است ارجاع به چشم پزشک، متخصص مغز و اعصاب یا نورو-چشم پزشک ر توصیه کند.
متخصصان اختلالات بینایی
علاوه بر این، اگر نوریت اپتیک (التهاب عصب بینایی) دارید و با وجود درمان های دیگر هنوز کاهش بینایی دارید، می توانید با یک متخصص اختلالات بینایی نیز مشورت کنید. این متخصصان معمولاً پزشکان مجاز چشم پزشکی یا اپتومتری هستند. آن ها می توانند توصیه ها و استراتژی هایی برای زندگی بهتر با سطح بینایی شما ارائه دهند.
پزشک، بینایی شما را به طور کامل بررسی می کند تا ببیند در زندگی روزمره شما چگونه عمل می کند. این یک معاینه طولانی است که زمان بیشتری نسبت به معاینه چشم معمولی می برد.
مطلب پیشنهادی: آزمایش خون کلاژن: تشخیص، نحوه انجام و درمان
همچنین پزشک سؤالات زیادی درباره زندگی شما خواهد پرسید. این مراجعه ممکن است علاوه بر ارائه مشاوره، نسخه ای برای دستگاه کمکی مانند ابزارهای اپتیکی متناسب با نیاز شما نیز ارائه دهد.
علائم ام اس که پزشکان به دنبال آن ها هستند، چیست؟
علائم ام اس می توانند غیر قابل پیش بینی باشند، اما پزشکان معمولاً به دنبال موارد زیر هستند:
- دیس استزیا (Dysesthesia): یکی از علائم بارز ام اس است که به صورت احساس فشار یا فشرده شدن دور تنه بروز می کند و اغلب شبیه تنگ شدن کاف فشارسنج خون توصیف می شود.
- خستگی (Fatigue)
- مشکلات در راه رفتن (Gait difficulties): مانند ضعف اندام ها، مشکلات تعادل یا اختلالات حسی
- بی حسی (Numbness): در صورت، بازوها، پاها یا سایر نقاط بدن که می تواند یکی از اولین علائم باشد.
- اسپاستیسیتی (Spasticity): انقباضات غی رارادی عضلات که اغلب در پاها رخ می دهد.
- مشکلات بینایی (Vision problems): مانند تاری دید، کاهش کنتراست، مشکلات در دیدن رنگ ها، نورو میلایت اپتیکا، نوریت اپتیک یا درد چشم که اغلب به عنوان اولین علائم ظاهر می شوند.
- سرگیجه یا احساس سبکی سر (Vertigo or feeling lightheaded)
- مشکلات مثانه (Bladder problems)
- اختلال عملکرد جنسی (Sexual dysfunction)
- یبوست (Constipation)
- درد در سراسر بدن (Pain throughout the body)
- تغییرات شناختی یا احساسی (Cognitive or emotional changes)
- افسردگی (Depression)
- دیس آرتریا (Dysarthria): مشکل در صحبت کردن یا لکنت گفتار
علائم کمتر شایع ممکن است شامل موارد زیر باشند:
- مشکلات شنوایی یا چشایی (Problems with hearing or taste)
- دیسفاژی (Dysphagia): مشکل در بلع
- لرزش (Tremors)
- تشنج (Seizures)
- مشکلات تنفسی (Breathing problems)
گام های بعدی پس از تشخیص MS چیست؟
پس از تایید ابتلا به ام اس، ممکن است احساس شوک یا نگرانی شدیدی کنید. ممکن است تصوری از ام اس داشته باشید که تنها از تجربه یک فرد مبتلا بدست آمده است، و علائمی که شما تجربه می کنید ممکن است با آن چه می دانید هم خوانی داشته باشد یا نداشته باشد.
مطلب پیشنهادی: آزمایش خون برای عمل بینی
ام اس درمان قطعی ندارد، بنابراین مفید است که به خودتان فرصت دهید تا با این واقعیت جدید سازگار شوید و بپذیرید که مدیریت این بیماری نیازمند تعهد مادام العمر است.
علاوه بر پزشک عمومی یا اولیه، لازم است یک متخصص مغز و اعصاب (نورولوژیست) نیز به تیم مراقبت های بهداشتی شما اضافه شود تا علائم را ارزیابی و پیشرفت بیماری را پایش کند.
اگر چه گاهی ام اس می تواند به ناتوانی شدید منجر شود، اما اکثر افراد همچنان کیفیت زندگی خوبی دارند و با حمایت تیم مراقبت های بهداشتی می توانند انتظار طول عمر طبیعی داشته باشند.
مطلب پیشنهادی: آزمایش خون مخفی در مدفوع
ممکن است برای شما مفید باشد که به یک گروه حمایت از بیماران ام اس بپیوندید، چه به صورت آنلاین و چه حضوری، تا به برنامه درمانی شما کمک کند و مکمل آن باشد.
نحوه انجام آزمایش خون MS
آزمایش خون MS برای کمک به تشخیص بیماری مالتیپل اسکلروزیس انجام می شود، اما باید دانست که این آزمایش به تنهایی برای تشخیص قطعی کافی نیست. پزشک با استفاده از آزمایش خون، سایر بیماری هایی را که ممکن است علائمی مشابه ام اس داشته باشند، بررسی می کند. در این آزمایش معمولا نمونه ای از خون بیمار گرفته می شود تا میزان برخی آنتی بادی ها، ویتامین ها، یا نشانگرهای التهابی در آن اندازه گیری شود.
این نمونه خون با استفاده از سوزن ظریف از ورید بازو گرفته می شود و در لوله مخصوص جمع آوری می گردد. کل فرایند فقط چند دقیقه طول می کشد و ممکن است در محل تزریق کمی احساس سوزش یا درد خفیف وجود داشته باشد. نتایج این آزمایش معمولا همراه با سایر تست ها مانند MRI و آزمایش مایع مغزی نخاعی بررسی می شود تا پزشک بتواند تشخیص دقیق تری از وضعیت بیمار ارائه دهد.
مطلب پیشنهادی: خون در ادرار (هماتوری)
آمادگی های لازم قبل از انجام آزمایش خون MS
برای انجام آزمایش خون MS معمولا نیاز به آمادگی خاصی نیست، اما پزشک ممکن است توصیه هایی برای افزایش دقت نتیجه ارائه دهد. بهتر است قبل از آزمایش از مصرف برخی داروها، مکمل ها یا ویتامین ها خودداری کنید، زیرا ممکن است بر سطح مواد شیمیایی یا پروتئین های خون تاثیر بگذارند. همچنین اگر بیمار رژیم خاصی دارد یا بیماری زمینه ای مانند دیابت دارد، باید پزشک را مطلع کند.
در برخی موارد ممکن است از بیمار خواسته شود چند ساعت قبل از نمونه گیری ناشتا باشد. نوشیدن آب معمولاً بلامانع است، اما بهتر است از مصرف نوشیدنی های شیرین و کافئین دار خودداری شود. همراه داشتن مدارک پزشکی، فهرست داروهای مصرفی و اطلاعات مربوط به سابقه بیماری می تواند به پزشک در تفسیر دقیق تر نتایج کمک کند.
مطلب پیشنهادی: آزمایش فشار خون: نحوه انجام و تفسیر نتایج
تفسیر نتایج آزمایش خون MS
نتایج آزمایش خون MS به پزشک کمک می کند تا احتمال وجود بیماری هایی که علائم مشابه ام اس دارند را رد یا تایید کند. به عنوان مثال، نتایج غیرطبیعی ممکن است نشان دهنده کمبود ویتامین B12، عفونت های ویروسی یا اختلالات خودایمنی دیگر باشد که می توانند علائمی شبیه به ام اس ایجاد کنند. در این شرایط، پزشک نتایج آزمایش خون را در کنار سایر یافته های بالینی و تصویربرداری ها بررسی می کند.
در صورتی که نتایج آزمایش خون طبیعی باشد و سایر تست ها مانند MRI وجود ضایعات مغزی را تایید کنند، احتمال تشخیص ام اس افزایش می یابد. تفسیر نهایی همیشه باید توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب انجام شود، زیرا عوامل متعددی می توانند بر سطح مواد اندازه گیری شده در خون تاثیر بگذارند. نتیجه دقیق زمانی حاصل می شود که تمامی آزمایش ها و علائم بیمار به صورت یکپارچه تحلیل شوند.
مطلب پیشنهادی: آزمایش کبد: نحوه انجام تست ها و تفسیر نتایج
سؤالاتی برای پرسیدن از پزشک
گام بعدی صحبت با پزشک و شروع برنامه ریزی درمانی است. مفید است که تحقیقی درباره ام اس انجام دهید تا با اطلاعات کافی به ملاقات با پزشک بروید و آمادگی بهتری برای پرسیدن سؤالات درباره درمان های موجود داشته باشید.
در ادامه، چند سؤال پیشنهادی برای پرسیدن از پزشک ارائه شده است.
آیا من گزینه مناسبی برای دریافت داروهای تغییر دهنده بیماری هستم؟
سازمان غذا و دارو (FDA) یک دارو به نام اوکرلیزوماب (Ocrevus) را برای درمان ام اس پیشرونده اولیه (PPMS) تأیید کرده است.
مطلب پیشنهادی: آزمایش کمبود ویتامین های ضروری بدن
داروهای تغییر دهنده بیماری دیگری نیز در بازار وجود دارند که عود بیماری را کاهش داده و پیشرفت ام اس عود کننده را کند می کنند، اما اثر بخشی آن ها برای انواع ام اس پیشرونده مانند PPMS ثابت نشده است. تحقیقات بالینی برای توسعه داروهای دیگر برای این نوع ام اس ادامه دارد.
علاوه بر این، این داروهای قوی باید به طور منظم مصرف شوند تا مؤثر باشند و ممکن است عوارض جانبی جدی داشته باشند. حتماً مزایا و معایب هر دارو را با پزشک خود بررسی کنید. سایر علائم، مانند خستگی، نیز قابل درمان هستند.
بهترین روش برای مدیریت علائم چیست؟
از پزشک خود بپرسید که چه روش هایی برای مدیریت علائم توصیه می کند. این ممکن است شامل چندین استراتژی مختلف باشد، اما احتمالاً داروها نقش اصلی را دارند. نوع دارو بستگی به نوع علائمی دارد که تجربه می کنید.
مطلب پیشنهادی: آزمایش چربی خون: انواع، نحوه انجام و تفسیر نتایج
انجمن ملی ام اس، فهرستی از نمونه داروهایی که معمولاً برای مدیریت علائم شایع ام اس تجویز می شوند، ارائه می دهد.
اگر علائم من بدتر شد، چه اتفاقی می افتد؟
فرآیند بیماری ام اس اغلب به صورت دوره ای بهبود و سپس عود می کند. این حالت به عنوان ام اس عود کننده-بهبود یابنده (Relapsing-Remitting MS) شناخته می شود. اگر این اتفاق بیفتد و عود شدید باشد، پزشک ممکن است درمان با کورتیکو استروئیدها را تجویز کند. این دارو می تواند به صورت خوراکی یا وریدی مصرف شود.
مطلب پیشنهادی: آزمایش قند خون
اگر این روش مؤثر نباشد، گزینههای درمانی اضافی ممکن است شامل پلاسما فرزیس (Plasmapheresis) یا ژل Acthar باشد. پزشک شما می تواند بهترین مسیر درمانی را پیشنهاد دهد.
